Det var i august i fjor at mannen fekk melding om at han vart sagt opp frå bedrifta med ei oppseiingstid på tre månader. Årsaka var omorganisering og driftsinnskrenking i selskapet.

Arbeidstakaren meinte oppseiinga var usakleg, og gjekk til sak mot arbeidsgjevaren for å krevje oppseiinga ugyldig, og få erstatning og oppreising.

Arbeidstakaren peikar på at oppseiinga er i strid med arbeidsmiljølova, og at arbeidsgjevaren ikkje har sannsynleggjort eit bedriftsøkonomisk behov som gir grunnlag for oppseiinga. Han nektar også for at oppseiinga har skjedd etter eige ønske.

Arbeidsgjevaren hevdar på si side at oppseiinga er sakleg og gyldig, og krev seg frifunne. Dei viser til at bedrifta var i ein pressa økonomisk situasjon, og at det var naudsynt å seie opp arbeidstakaren. Det vert også vist til samarbeidsmessige problem mellom arbeidstakaren og leiinga i bedrifta. Arbeidstakaren har i oppseiingstida også starta ei liknande verksemd, noko arbeidsgjevar meiner bør føre til reduksjon i ei eventuell erstatning.

Etter ei vurdering av saka, har retten kome fram til at oppseiinga var usakleg og ugyldig. Dei peikar på at når ei bedrift må gjere rasjoneringstiltak som oppseiingar, må tiltaka vere godt forankra i dokumenterbare interne vurderingar. Retten finn ikkje at dette er tilfelle.

– Avgjerda om oppseiing av NN (arbeidstakar, red. anm.) står fram for retten som ei avgjerd teke på kort tid og utan nøye vurderingar, heiter det i dommen.

Arbeidsgjevaren hevdar at oppseiinga skjedde etter arbeidstakaren sitt eige ønske, men retten meiner arbeidsgjevar ikkje har kunne bevise eller sannsynleggjere dette.

I erstatningsutmålinga vert det rekna inntektstap frå slutten av oppseiingstida og fram til rettsavgjersla, noko som svarar til 253.000 kroner, i tillegg til ei oppreising på 30.000 kroner. Sidan arbeidstakaren i mellomtida har starta si eiga, konkurrerande bedrift, vert erstatninga redusert. I#<\p>spørsmålet om sakskostnader meiner retten at forlikstilbodet arbeidsgjevar kom med, eit tilbod om fire månadsløner, var såpass rimeleg at saksøktes sakskostnadsansvar bør lempast med 50 prosent.

Retten konkluderer med at oppseiinga var ugyldig, og at bedrifta må betale 250.000 kroner i erstatning til arbeidstakaren. Dei må også dekkje sakskostnader til motparten på 43.650 kroner.